Usa ka hapon, nagbaktas si Taro Urashima sa baybayon. Nakita niya nga gitusoktusok sa mga bata ang usa ka pawikan gamit sa *gapo. “Ayaw!,” ingon ni Taro. Gibalik ni Taro ang pawikan sa dagat. Usa ka hapon, nangisda si Taro, miabot ang dako kaayo nga pawikan. Ingon ang pawikan, “Gitabangan ko nimo sauna. Alang sa bayad sa imong kaayo, dalhon taka sa Ryugu Palace.”
*gapo: piece of wood floated ashore and that breaks easily
Mibyahe si Taro sa sulod sa dagat sakay sa likod sa pawikan. Wala siya kabalo nganong nakaginhawa siya sa sulod sa dagat. Nisalum sa lalom ang pawikan.
Pagkahuman nakita niya ang hayag kaayo nga Palace. Maoy Ryugu Palace. “Welcome! Dugay mi nga nagpaabot sa imoha,” ingon ang gwapa nga Princesa.
Gipakaon ug inom si Taro. Niinum si Taro ug lamian nga exotic nga bino. Mikaon sya ug mga colorful kaayo nga mga pagkaon. Nagsayaw pod ang Princesa ug iyang mga suluguon. “Kalingaw oy!,” ingon ni Taro. Nagpadayon ang ingon ani nga higayon sa daghang mga adlaw! Apan usa ka adlaw gimingaw siya sa iyang mga ginikanan ug igsuon. “Kumusta na kaya si Papa, Mama, ug ang akong mga igsuon?” Gusto ug gusto na siya mouli. Giingnan niya si Princesa nga gusto na siya mouli. “Mingawon ko nimo. Hatagan taka ani,” ingon ang Princesa. Gihatagan niya si Taro og usa ka nindot nga kahon nga naay sulod nga mga bahandi. Giingnan pod ni Princess si Taro, “Ayaw abliha! Ayaw! Kasabot ka?” Miabot si Taro Urashima sa iyang baryuhanon, apan, wala siya kabalo nganong wala na ang iyang panimalay. Dili pod niya makit-an ang iyang Mama, Papa ug igsuon. Dili sab niya kaila ang mga tawo. nakig-istoryahanay siya sa mga tawo, ug nahibal-an niya nga 300 ka tuig na nga nawala siya sa baryuhanon. “ha? Unsaon na lang ko?” Nahinundom niya ang nindot nga kahon nga naa daw ang mga bahandi. Pagabli niya, migawas ang aso nga puti. Pagkahuman, miputi pod ang iyang mga buhok. Tigulang na si Taro Urashima karon.
Maoy storya sa Urashima Taro sa Binisaya. Gisulat ning storya sa Chronicle sa Japan sa Classical Chinese niadtong 720.
Urashima Taro in Cebuano.
